Het boek documenteert het oeuvre van de Twentse schilder Jan van der Leest, die de transformatie van de regio in de decennia van de wederopbouw op het canvas vastlegde. In tegenstelling tot de destijds opkomende abstracte avant-garde binnen zijn directe netwerk, hanteerde Van der Leest een figuratieve stijl gekenmerkt door een pasteuze verf aanbreng en een sober, industrieel kleurenpalet.

De publicatie analyseert zijn thematische focus op transportinfrastructuur en positioneert zijn werk binnen de sociaal-economische en kunsthistorische context van Twente in de twintigste eeuw.

De uitgave verschaft inzicht in de lokale uitvoering van de naoorlogse contraprestatieregeling voor kunstenaars in de gemeente Hengelo.
Het werk analyseert de technische aspecten van zijn schilderstijl, met name het gebruik van het paletmes en dikke verflagen om textuur te creëren.
De inhoud belicht de interactie binnen het kunstenaarsatelier aan de Tuindorpstraat, waar figuratieve en abstracte makers gelijktijdig actief waren.
Er wordt een thematisch overzicht geboden van verdwenen spoorweginfrastructuur, waaronder specifieke locomotieftypen en emplacementen.
De catalogus is samengesteld op basis van een retrospectief onderzoek naar werken in zowel publiek als particulier Twents bezit.
Historische bronnen en getuigenissen reconstrueren de documentaire werkwijze van de schilder op locatie langs het spoor.
Afmetingen: HxBxD (Gewicht): 23cm x 24.5cm x 1.5cm (606 g)